‘…తప్పా!…తప్పున్నరా!!…పబ్లిక్ గా అడిగితే ఎలాచెప్తూందీ!…కదూ భాభీ!…’ అని కవ్వించాడు మధు… …నీ పని చెప్తాలే!…అన్నట్లుగా మధుని కొరకొరా చూస్తూ దివాన్ దాకా ధైర్యంగా నడిచినా , తనవైపొస్తూన్న

‘…ఊఁ…నా చెయ్యుచ్చుకుని మాస్టర్ బెడ్ వైపు లాక్కెళ్ళాడని చెప్పానా!…దాని తలుపు దగ్గరకెళ్ళింతరవాత తలుపుసందులోంచి చూద్దామని , ముందుకు వంగాం…అలా చేస్తూ తలుపుమీద చెయ్యేసినట్లున్నాం, సన్నగా కి…ర్రు…మంది …వాళ్ళు

“హాయ్” గదిలోకి అడుగుపెట్టిన రమ్య ని చూస్తూ పలకరింపుగా నవ్వాడు వినోద్. అది వారి మొదటి రాత్రి. ఆర్బాటంగా ఐదు నక్షత్రాల హొటల్ లో ఏర్పాటుచేసిన శోభనానికి

‘…అదో పెద్ద కధ…మనం మళ్ళీ కూర్చున్నపుడు వివరంగా చెప్తాలే!…ఓ పక్క వాయిస్తూనే నా అంగాల్నీ , నీ అంగాల్నీ పోల్చడమే నీ జీజూ ఉద్యోగం…నువ్వు చెప్పావేంటీ తనకి,

…ఛీ!…అంటూ దూరంగా జరిగిపోయారు… మాధురీ దీదీ, దీపా మేడం… నేనలాంటిదాన్ని కాదు… అంది సుజాతక్క …ఇం…కే…దో… ఊహించేసుకుని సిగ్గుపడిపోతూ!‘…ప్రతీ ట్రాక్ తర్వాత ఓ బ్రేక్ తీసుకుంటేనో!…’ అన్నాం

…పచ్చటి మనిషేమో ఆవిడ…మెట్లెక్కుతూంటే , ముదురు ఎరుపురంగులో ఉన్న స్థనాలు బ్లౌజ్ లోంచి కొద్ది కొద్దిగా ఉబుకుతున్నాయి …నా మొగుడి వైపు చూపు తిప్పాను…చాటంత మొహంతో కళ్లప్పగించి

‘…మరి నువ్వేం చేశావ్?…’ అందది…కొంటెదనం తో మెరుస్తూన్న కళ్ళతో…‘…ఏయ్!…ఛీ!…తెల్లారిపోయింది…’ అంటూ , ‘…వీ…టి…ని…’ అని నా గుబ్బల్ని కనురెప్పలార్పి చూపించి… నిమురుతూన్న తన చేతుల్ని తప్పించడానికి పెనుగులాడానే!

థాంక్స్ చెప్తూ అందుకుని , ‘…మాట…’ అంటూ వకుళని పిలిచి…ఓ రెండడుగులేశాడు…దాని వెనకే నేనూ బైల్దేరాను , పిచ్చిదానిలాగ…‘…సంధ్యా!…పర్సనల్!…’ అంటూ నా వైపు చూశాడు మధు…ఆగమన్నట్లుగా… భర్తల