…ఆ చొరబాటు తో…నోట మాట రాక…జావకారిపోతూ…పరుపు మీద…సోలిపోయిన…నా…నడుం కిందినుంచి తన అరచేతుల్ని దోపుతూ…నా స్థనాల్ని అందుకోబోయాడు…‘…పూదంపుడు తో బాటు గుబ్బల నలుపుళ్ళు కూడానా!…’ అనుకుంటూ…నా మొత్తని పై,

‘…పరుపుమీద అలవోకగా ఆనిన దాని స్థనాల కిందికి అరచేతుల్ని దోపి…గోళ్ళతో కుదుళ్ళ దగ్గరనుంచి…చనుమొనలదాకా…తన పేటెంట్ స్టైల్ లో సుతారంగా రుద్దడంతో పొడుచుకొచ్చిన మొనల్నట్టుకుని, మీదికి లాక్కున్నట్లున్నాడు నా

‘…మా ఆవిడ పెదాల మీద …అప్పుడే మోజు తీరిందా మధూ!…వదిలేశావ్ వాట్ని!?…’ అంటూ నా మొగుడి సిగ్గు లేని పలకరింపుతో పాటు…….‘…ఏయ్ వికాస్!…అలా చూడద్దన్నానా!…ఇష్ష్…నైటీ ఐనా వేసుకోనివ్వరాదా!..’

అవునమ్మా!…నాదీ అదే బాధ…పోనీ!…పొడిగా తుడిచేద్దా మంటే…అందనీటంలేదు…’ అంది వకుళ…‘…సర్లే!…మగాడి పక్కన పంగలిప్పి పడుక్కున్నతర్వాత…’ అంటూన్న నేనూ… ‘…రోకలి లాంటి మడ్ద పోటుకి వెరుస్తామా!…’ అంటూన్న వకుళ …మాట

నీత ఉలిక్కిపడిలేచింది ఒక్క నిమషం పాటు తను ఎక్కడ వుందో అర్థం కాలేదు ఒక్కసారి చుట్టూ చూసింది టైం రాత్రి పదకుండు అవుతుంది, తను వుంది చెల్లి