***************************
నేను కళ్ళు తెరిచి చూసేసరికి ఎదురుగా విరించి ఉన్నాడు.
చూస్తే హాస్పిటల్ బెడ్ పై ఉన్నట్లుగా గమనించాను!
“నిత్యాకి ఎలావుంది?”అడిగాను నీరసంగా..
“పర్వాలేదు! భుజంలో దిగిన బుల్లెట్ తీసేశారు..వాళ్ళ అమ్మానాన్నలు వచ్చి ఇంటికి తీసుకెళ్లారు!..
“సంహితను ఒంటరిగా వదిలి ఎలా నాన్నా?ఇక్కడే ట్రీట్మెంట్ తీసుకుంటా!” అని నిత్య అంది..
“పర్వాలేదు! నేను చూసుకుంటాలే!”..అంటూ నేను హామీ ఇచ్చాక వెళ్ళింది.”..అంటూ చెప్పాడతను.
“ఎప్పుడు డిస్టార్జ్ చేస్తారట! ఎన్ని రోజులైంది??”అడిగాను మళ్ళీ.
“నిన్న శనివారం సాయంత్రం మీకు ఇలా జరిగింది. ఈరోజు ఉదయం నిత్యా వాళ్ళు వెళ్లిపోయారు.. మిమ్మల్ని ఈ రాత్రికే డిశ్చార్జ్ చేస్తారు!..మనం ఇంటికి వెళ్లిపోవచ్చు!” చెప్పాడు విరించి..
“మా అమ్మానాన్నలకి ఫోన్ చేయలేదు కదా?” అడిగాను..
“నిత్య ఫోన్ చేసి చెబుదామనుకుంది!..కానీ అక్కడ వాళ్ళు ఆందోళన పడతారని చెప్పలేదు.
మరికొంచెం బలంగా తాకుంటే ప్రాబ్లమ్ అయ్యేది!..మీ భుజంకు కూడా బలంగానే దెబ్బతాకింది..డిస్లోకేషన్ అయితే సెట్ చేశారు..ఒక వారం రెస్ట్ తీసుకుంటే సరిపోతుంది!”..చెప్పాడతను.
ఆ రాత్రికే డిశ్చార్జ్ చేశారు..మా ఇంటికి వచ్చేశాము!..విరించి కూడా ఉండడం కాస్తా మోహమాటంగానే ఉన్నా తప్పలేదు.
ఆ వారంరోజులు విరించి కూడ ల్యాబ్ కు వెళ్ళలేదు.
ఎంత సర్వీస్ చేశాడో చెప్పలేను..
తలకి తాకిన దెబ్బకన్నా భుజంకు తాకిన దెబ్బే నన్ను అన్నిరకాలుగా ఇబ్బంది పెట్టింది!..
విరించితో సేవలు చేయించుకోవడం తప్పలేదు..
ఒక రెండురోజుల తర్వాత గమనించి అడిగాను..
“మీకు సిగరెట్ తాగడం అలవాటు కదా? తాగడం లేదేంటీ??”..అంటూ
“మీకిలా జరిగిందని తెలిసాక మన ల్యాబ్ వాళ్ళము కొందరం పెరిగెత్తుకుంటూ వచ్చాము..నిత్య భుజం నుంచి..మీ తల నుండి రక్తం కారుతూనే ఉంది.నువ్వు స్పృహలో లేవు..మెదడుకు ఏమన్నా అయ్యిందా? అనే అనుమానం ఒకటి!నిత్య తన భుజం బాధ..నీ పరిస్థితి చూసి ఏడుస్తూనే ఉంది. హాస్పిటల్లో జాయిన్ చేశాక డాక్టర్ల అన్ని పరీక్షలు చేశారు.. ప్రాబ్లమ్ ఏమీ లేదని చెప్పాకే మనస్సు కుదుటపడింది.
ఆ సమయంలో సిగరెట్ కూడా గుర్తు రాలేదు…అప్పుడు మరేదీ రిలాక్స్ ఇవ్వలేదనిపించింది..నీకు బాగై కోలుకుంటే చాలనిపించింది!
అప్పటినుంచి సిగరెట్ మీద కోరిక పోయింది!”…అంటూ వివరించాడతను.
నా మనస్సుకు ఎంత సంతోషం వేసిందో చెప్పలేను.
నాకు ఇష్టంగా సర్వీస్ చేస్తూ ఎంత కష్టమైనా భరించాడు..
రెండు రోజులు నిద్రలేని రాత్రులు కూడా గడిపాడు…
ఇద్దరమే ఉన్నా,భుజం ప్రాబ్లమ్ వల్ల నేను డ్రెస్ మార్చుకునే సందర్భంలో హెల్ప్ చేసేటప్పుడు కొంచెం కూడా నేను ఇబ్బంది పడేలా ప్రవర్తించలేదు.
అవకాశం దొరికినా కామదృష్టి ప్రదర్శించలేదు!
నా స్నేహితుల్లో కామాన్నే ప్రేమగా బ్రమపడే చాలామందిని చూశాను..
కామం పశువుకు కూడా ఉంటుంది!
కానీ..నిగ్రహం మనిషికే ఉంటుంది!!
ప్రేముంటే అదే నిగ్రహాన్ని నేర్పుతుంది.. అనిపించింది.
చివరకు చిన్నప్పటి నుంచి నేను మోస్తున్న భావం బరువు దింపేసుకున్నాను!!
విరించి మీద నాకింకే సందేహాలు కలగలేదు.
ఇంటికి వచ్చాక మూడవరోజు నిత్య ఫోన్ చేసింది.విషయాలు తెలుసుకుని “ఇంకేంటి?పెళ్లి కాకముందే మొగుడితో సేవలు చేయించుకుంటున్నావు?”..అంది.
అది ఆ మాటంటే నాకు సిగ్గుతో పాటు ఆనందం కూడా కలిగింది.
తర్వాత మా అమ్మానాన్నలకి విరించి విషయం చెప్పాను.మా అమ్మకి వాళ్ళ కుటుంబం పరిచయమేనట! సంతోషంగా ఒప్పుకున్నారు.
తర్వాత మా పెళ్లి జరిగి పోయింది!
మొదటిరాత్రి విరించి
“నీ పెదవులపై “పొటాషియం, అయోడిన్, రెండు సల్ఫర్ ల ” మిశ్రమాన్ని ఉంచనా?”..అంటూ అడిగాడు..
అంటే రసాయన సాంకేత నామాల ప్రకారం KISS అవుతుంది.
ఆ మాటలకు నేను..”వద్దులెండి! అవి ల్యాబ్ లోనే ఉంచి ఇక్కడ మాత్రం LIPS నే ఉంచండి ఎప్పుడూ!!” అన్నాను.
అంత డైరెక్టుగా చెబుతున్న నన్ను కాస్తా ఆశ్చర్యంగా చూస్తుంటే..
L అంటే LOVE (ప్రేమ)
I అంటే INTIMACY (సాన్నిహిత్యం)
P అంటే PURITY ( స్వచ్ఛత)
S అంటే SECURITY (భద్రత)
….అంటూ చెప్పాను.
నా మాటలు విని అతను..”ఒక్క లిప్సే (LIPS) కాదు ..హగ్(HUG) కూడా ఇస్తాను”..
HUG అంటే Happiness
Understanding
Graceful
………….అంటూ బదులిస్తూ అన్నాడు.
అతడెప్పుడూ అంతే!
మాటలకు తడుముకోడు!వెంటనే సమయస్ఫూర్తితో బదులిస్తూ అల్లుకుపోతుంటాడు!
అందులో అతని రసికత,తెలివి,ఉత్సాహం,నేనంటే ఉన్న శ్రద్ధ, సెన్సాఫ్ హ్యూమర్..ఇలా అన్నీ కనిపిస్తుంటాయి నాకు!
ఎప్పుడో అడపా దడపా వచ్చే విజయాలు కొంతకాలం మాత్రమే ఆనందంగా ఉంచుతాయి!..కానీ..రోజూ ఇలాంటి మాటలు,చర్యలు,ఆ ఉత్సాహం.. జీవితభాగస్వామికి ఉంటే ఎప్పుడూ ఆనందమే!
అతడిలా నా మాటలకు అల్లుకుపోవడం చూశాక…
“ఒకరినొకరు అల్లుకుపోవడమే దాంపత్యం!!
…అవగాహన చేసుకుంటూ!!!”..అనుకున్నాను అతన్ని అల్లుకుపోతూ !!
****************************
ఇక్కడితో మా ప్రేమకథ అయిపోలేదు!
పెళ్ళికిముందు మా ఇద్దరిమధ్య ప్రేమకథ అయితే..పెళ్లి తర్వాత మా జీవితాలకు సార్థకత ఇచ్చిన ప్రేమకథ ప్రారంభమయ్యింది…కెమిస్ట్రీతో!!
కెమిస్ట్రీ రంగంలో మాకు మంచి సైంటిస్టులుగా గుర్తింపు వచ్చింది!
పరిశోధన చేయడానికి అనుకూలంగా స్వంతంగా ల్యాబ్ ఏర్పాటు చేసుకున్నాము!
ఓరోజు నేను ప్రాచీన భారతదేశంలో రసాయన పరిశోధనల గూర్చి చెబుతూ ఆచార్య నాగార్జనుని పరిశోధనల గూర్చి చెప్పాను.
అతడు పాదరసాన్ని(మెర్క్యూరిని) బంగారంగా మార్చాడన్న విషయం చెప్పాను.
“అవును! అలా మార్చవచ్చు!! ఒకే ఒక ఎలక్రాన్, ప్రోటాన్ మాత్రమే తేడా! వాటిని తీసేస్తే పాదరసం బంగారంగా మారుతుంది!.కానీ,ఇప్పుడున్న పరిశోధనల ప్రకారం అది ఖర్చుతో కూడిన పని.”అన్నాడు విరించి.
“మనం దాన్ని చాలా తక్కువ ఖర్చుతో సులభంగా మార్చగలిగే విధానం మీద దృష్టి పెడదాం!” అన్నాను నేను.
“నిజానికి నేను హైడ్రోకార్బన్స్ పై పరిశోధన చేసి తక్కువ ఖర్చుతో పెట్రోలియంను కృత్రిమంగా తయ్యారుచేయడానికి అవకాశాలు గూర్చి చూద్దామనుకున్నాను! మనదేశ ఆదాయంలో ఎక్కువ భాగం దానికే ఖర్చు అవుతుంది.. దీనికి పరిష్కారం కనుక్కుని మనదేశ రుణం తీర్చుకుందామనుకున్నాను!కానీ అది చాలా సంవత్సరాల ప్రాజెక్ట్.సక్సెస్ అవుతామో కామో తెలియదు!
నువ్వు చెబుతుంటే ఈ బంగారం విషయమే ముందేసుకుందామనిపిస్తుంది!” అన్నాడు విరించి.
అలా మా పరిశోధన ప్రారంభమైంది.
ఒక 5సంవత్సరాల తర్వాత మా ప్రయోగం ఫలించిందనుకున్నాం!..కానీ ఆ పాదరసం థాలియం గా మారిపోయింది!
“..మన ప్రయోగంలో ఒక ఎలక్రాన్, ప్రోటాన్ పెరిగింది.మనం ఒక పదార్థాన్ని దానికన్నా ఒక పరమాణుసంఖ్య ఎక్కువగా మార్చగలం ఇప్పుడు తక్కువ ఖర్చుతో!”..అన్నాడు విరించి.
దగ్గరదాకా వచ్చి మిస్సైనందుకు చాలా నిరుత్సాహపడ్డాం!
మళ్ళీ మరింత పట్టుదలగా పరిశోధన చేశాము.చివరకు మరో రెండు సంవత్సరాల తర్వాత విజయం సాధించాం!!
“మన పరిశోధన పత్రాన్ని ప్రచురిద్దాం! ఈ విషయం సంచలనం సృష్టిస్తుంది..నోబెల్ కూడా రావచ్చేమో!”.. అన్నాను నేను.
“మనం కనుక్కున్న విషయం వల్ల బంగారం రేటు పూర్తిగా పడిపోతుంది!..ఇది ప్రపంచ ఆర్థిక వ్యవస్థ కుప్పకూలిపోవడానికి కారణమౌతుంది..ఇంకా పరిణామాలు ఎలా ఉంటాయో కూడా తెలియదు!
మొదట మనం కనుక్కున్న విషయాలు మనదేశానికి ఉపయోగ పడేలా చేద్దాము.
అది రెండురకలుగా చెయ్యచ్చు!
మనమే ఒక ట్రస్ట్ పెట్టి అభివృద్ధి చేస్తూ వెళ్లడం!
లేదా ప్రధాన మంత్రిని కలసి మన పరిశోధన వివరించడం!!
ఏం చేయాలన్నది వెళ్ళాక నిర్ణయించుకుందాం!!
ఇక మంచి చెడులు కొన్ని సంవత్సరాలపాటు అధ్యయనం చేసి ప్రపంచానికి ఈ ఫార్ములా ప్రకటిద్దాం!’..అన్నాడు విరించి.
తర్వాత అమెరికాలో ఉన్న ఆస్తులన్ని అమ్మేసి ఇండియా బయలుదేరాం!..దేశ రుణం తీర్చుకొనేందుకు!!
ఫ్లయిట్ లో వస్తున్నప్పుడు అనుకున్నాను!
బహుశా ఈ కారణంతోనే భగవంతుడు మమ్మల్ని భార్యాభర్తలుగా కలిపి ఉంటాడేమో అని!!
**************************
ఈ భారీ కథను ఓపికగా చదివినవారికి
ధన్యవాదములతో..
గురుమంచి రాజేంద్రశర్మ.