‘…సిగ్గెందుకు సుజా…బ్లౌజేగా నువ్విప్పమంట !…’ అంటూ దాన్ని ముందుకి లాగాడు కుమార్ బావ… ‘…ఉహూఁ…చీర!…’ అందది తలొంచుకుని…‘…విన్నావయ్యా మధుసూధనా!…కానీ!…’ అంటూ, స్టాప్ వాచ్ ఆన్ చేస్తూ దాన్ని

‘…తప్పా!…తప్పున్నరా!!…పబ్లిక్ గా అడిగితే ఎలాచెప్తూందీ!…కదూ భాభీ!…’ అని కవ్వించాడు మధు… …నీ పని చెప్తాలే!…అన్నట్లుగా మధుని కొరకొరా చూస్తూ దివాన్ దాకా ధైర్యంగా నడిచినా , తనవైపొస్తూన్న

‘…ఊఁ…నా చెయ్యుచ్చుకుని మాస్టర్ బెడ్ వైపు లాక్కెళ్ళాడని చెప్పానా!…దాని తలుపు దగ్గరకెళ్ళింతరవాత తలుపుసందులోంచి చూద్దామని , ముందుకు వంగాం…అలా చేస్తూ తలుపుమీద చెయ్యేసినట్లున్నాం, సన్నగా కి…ర్రు…మంది …వాళ్ళు

…అయినా సిగ్గుతో …కళ్ళు తెరవకుండానే నెమ్మదిగా తొడల మధ్య తడుముకున్నాను…ఇంచుమించు జుత్తంతా మాయం…రెమ్మల చుట్టూ కొద్ది కొద్దిగా , పలచగా, జుత్తు వేళ్లకి తగిలింది…ఇంకా కొన్ని వెంట్రుకలు

“హాయ్” గదిలోకి అడుగుపెట్టిన రమ్య ని చూస్తూ పలకరింపుగా నవ్వాడు వినోద్. అది వారి మొదటి రాత్రి. ఆర్బాటంగా ఐదు నక్షత్రాల హొటల్ లో ఏర్పాటుచేసిన శోభనానికి