….దాంతో ట్యూబ్ లైట్ వెలిగింది…చిన్నగా నవ్వుతూ వకుళ నెమ్మదిగా పైకి లేచి, వెనక్కి తిరిగి, మళ్ళీ ట్రై చేసింది…ఈ సారి పని జరిగినట్లుంది…ఠంబ్స్ అప్ చూపిస్తూ కన్ను

…ఆ చొరబాటు తో…నోట మాట రాక…జావకారిపోతూ…పరుపు మీద…సోలిపోయిన…నా…నడుం కిందినుంచి తన అరచేతుల్ని దోపుతూ…నా స్థనాల్ని అందుకోబోయాడు…‘…పూదంపుడు తో బాటు గుబ్బల నలుపుళ్ళు కూడానా!…’ అనుకుంటూ…నా మొత్తని పై,

‘…పరుపుమీద అలవోకగా ఆనిన దాని స్థనాల కిందికి అరచేతుల్ని దోపి…గోళ్ళతో కుదుళ్ళ దగ్గరనుంచి…చనుమొనలదాకా…తన పేటెంట్ స్టైల్ లో సుతారంగా రుద్దడంతో పొడుచుకొచ్చిన మొనల్నట్టుకుని, మీదికి లాక్కున్నట్లున్నాడు నా

అవునమ్మా!…నాదీ అదే బాధ…పోనీ!…పొడిగా తుడిచేద్దా మంటే…అందనీటంలేదు…’ అంది వకుళ…‘…సర్లే!…మగాడి పక్కన పంగలిప్పి పడుక్కున్నతర్వాత…’ అంటూన్న నేనూ… ‘…రోకలి లాంటి మడ్ద పోటుకి వెరుస్తామా!…’ అంటూన్న వకుళ …మాట

నీత ఉలిక్కిపడిలేచింది ఒక్క నిమషం పాటు తను ఎక్కడ వుందో అర్థం కాలేదు ఒక్కసారి చుట్టూ చూసింది టైం రాత్రి పదకుండు అవుతుంది, తను వుంది చెల్లి

..‘…ఒద్దు బాబూ! డాన్స్ ఐపోవస్తూందీ!…’ అన్నాను…‘…ఎక్కడా!…ఇంకా ఓ నాలుగు నిముషాల పైనుంది…చెరో రెండు నిముషాలూ వస్తాయ్…టాస్ ఓడిపోయారు కనుక ముందు మీరే మొదలెట్టాలి…’ అంటూ నా చెయ్యుచ్చుకుని