మళ్ళీ బావ పెదాలు కదిలాయి…‘…వివరాలడుగుతున్నాడమ్మా బావ…’ అని చెప్పేసింది వకుళ…అనుకున్నట్లుగానే ఛీ కొట్టింది సుజాతక్క……బావ …‘పోనీ తరవాత…’ అనడం నాకూ అర్థమైపోయింది… కందిపోయిన బుగ్గల్తో సరే నన్నట్లుగా

‘…ఇంతకీ ఎందుకు సెలెక్ట్ చేసుకుందో చెప్పలేదు…’ అన్నాడు మదన్ జీజూ…అదేం మాట్లాడలేదు…‘…చెప్పాలి మరి!,,,’ అంటూ మరోసారి అడిగాడు జీజూ……మొగుడి మొహం మరోసారి చూసింది వకుళ…పర్లేదు చెప్పు…అన్నట్లుగా తలెగరేశాడు

‘…ఐదు వారాలైనా దాట లేదు…ఎంత విరహం!!…’ అంది మాధురీ దీదీ…వంకర నవ్వుతో…‘…అలాగేం!…ఐదు రోజుల ఎడబాటుకే కాసేపు క్రితం వికాస్ ని నువ్వెలా అల్లుకుపోయావో గుర్తు తెచ్చుకో!…ఎన్నాళ్ళైంది వికాస్

‘…సిగ్గెందుకు సుజా…బ్లౌజేగా నువ్విప్పమంట !…’ అంటూ దాన్ని ముందుకి లాగాడు కుమార్ బావ… ‘…ఉహూఁ…చీర!…’ అందది తలొంచుకుని…‘…విన్నావయ్యా మధుసూధనా!…కానీ!…’ అంటూ, స్టాప్ వాచ్ ఆన్ చేస్తూ దాన్ని

‘…తప్పా!…తప్పున్నరా!!…పబ్లిక్ గా అడిగితే ఎలాచెప్తూందీ!…కదూ భాభీ!…’ అని కవ్వించాడు మధు… …నీ పని చెప్తాలే!…అన్నట్లుగా మధుని కొరకొరా చూస్తూ దివాన్ దాకా ధైర్యంగా నడిచినా , తనవైపొస్తూన్న

‘…ఊఁ…నా చెయ్యుచ్చుకుని మాస్టర్ బెడ్ వైపు లాక్కెళ్ళాడని చెప్పానా!…దాని తలుపు దగ్గరకెళ్ళింతరవాత తలుపుసందులోంచి చూద్దామని , ముందుకు వంగాం…అలా చేస్తూ తలుపుమీద చెయ్యేసినట్లున్నాం, సన్నగా కి…ర్రు…మంది …వాళ్ళు

…అయినా సిగ్గుతో …కళ్ళు తెరవకుండానే నెమ్మదిగా తొడల మధ్య తడుముకున్నాను…ఇంచుమించు జుత్తంతా మాయం…రెమ్మల చుట్టూ కొద్ది కొద్దిగా , పలచగా, జుత్తు వేళ్లకి తగిలింది…ఇంకా కొన్ని వెంట్రుకలు

నా ఫ్రెండ్ పేరు రాజా. వాడి కో చెల్లెలు. వాళ్ళది సొంత ఊరు గుడివాడ. కాని ఇద్దరూ హైదరాబాద్ లో ఒక ఇల్లు తీసుకొని చదువుకుంటున్నారు.రాజా ఇంజనీరింగ్,