“అబ్బ ఎంటండి మరీ చంటి పిల్లడు అయిపోతున్నారు బాబు మీరు రోజు రోజుకు” తన పాలిoడ్ల ముచ్చికలు చప్పరిస్తున్న భర్త ని తనకేసి ఆడుకుంటూ గోముగ అంది

ఉదయం బద్ధకంగానిద్ర లేచాడు కిరణ్, రాత్రి మాట్లాడుకున్నదంతాగుర్తుకువచ్చింది… ఈ రోజు రాత్రి ట్రైన్ ఎక్కాలి అనుకుంటూ… ఆ రోజు ఆఫీసు కు సెలవు పెట్టేసాడు కిరణ్, అమ్మ

‘…నాకన్నా నువ్వు బాగా నచ్చుంటావ్ ఆవిడకి…ఆ తరుణ్ గాడన్నది కరెక్టే…అందుకే ఇవరితోనూ డాన్స్ చేయని మీ మేడం నీతో డాన్స్ చేసింది… అబ్బా…ఆపు వికాస్…కళ్ళు తిరుగుతూన్నాయి… ఇటువంటివి

పట్టువదలని విక్రమార్కుడు తిరిగి చెట్టువద్దకు వెళ్ళి, శవాన్ని దింపి భుజానవేసుకొని, ఎప్పటిలాగే శ్మశానంకేసి మౌనంగా నడవసాగాడు. అప్పుడు శవంలోని భేతాళుడు “రాజా! సత్తెకాలపునాటి వ్యధలూ,గతించిన గాథలూ, సన్మార్గపు

కజిన్ పెళ్ళికి వచ్చి నెల రోజులు అయినా స్వప్న వాళ్ళ ఆయన సెలవు లేదు అని వచ్చి తీసుకు వేల్లకపోవడంతో చూసి చూసి ఇంకా లాభం లేదు

ఇదంతా జరిగి సుమారుగా ఒక వారం రోజులైంది..ఈ వారం రోజుల్లోనూ మొహిద్దిన్, రామశాస్త్రి ఇద్దరూ మరో నాలుగుసార్లు..వాళ్ళ అక్కల రహస్యాంగాల అందాల్ని చూసి ఆనందించారు..ఆ రోజు రజియా

అదేంటి నాన్నా..మేము మీ ఇంటికి రాకూడదా..!!” అంటూ లోపలికి అడుగుపెట్టింది రమ్య. “అహాం!!…అట్లా కాదురా..కనీసం ఫోన్ చేస్తే రఘు స్టేషన్ కు వచ్చేవాడు కదా..” అంటూ ప్రసాద్