అప్పుడు నేనుడిగ్రీ ఫస్టియర్ చదువుతున్నా, అమలాపురం లో మంచి కాలేజీలు లేవని నన్ను కాకినాడలో చదివిస్తున్నారు మా నాన్న గారు, కాకినాడ కి ఒక 5 కిలోమీటర్ల

అది ఒక నిండు శభ సుమారు 10,000ల మంది జనం వున్నారు. రాష్త్రంలో వుండే ప్రముఖ వ్యక్తులు అందరూ అక్కడే వున్నారు జనం చప్పట్లతో మీడియా వాల్లతో

హాయ్ ఫ్రెండ్స్. నా పేరు నాని. నేను వరంగల్ లో ఉంటాను. ఇది నా మొదటి స్టోరీ. నా లైఫ్ లో జరిగిన ఒక ఇన్సూడెంట్ మీ

డ్రైవర్: సరిపుచ్చు కొవాలి కదండి.లేకపోతే అవసరానుకి అప్పు తెచ్చుకొని మెల్లగా తీర్చుకుంటుంటానండి.డబ్బులు దాచుకొనే అవకాసం దొరకడం లేదు, కొద్ది కొద్దిగా దాచుకొని ఆటో సొంతంగా కొనుక్కుందామనుకున్నాను కానీ

‘హలో, ఏవండీ’ తలుపు చప్పుడు కి ఉలిక్కి పడి లేచాను. టైం చూస్తే మధ్యాన్నం రెండు కావస్తోంది. శనివారం కావడం తో నాకు సెలవు. మా ఆవిడ

“ఓరేయ్ అల్లరి చెయ్యకుండా నోరు మూస్కోని చదువుకోండి” చిరాకుగా స్టూడెంట్స్ ని అరిచింది కవిత. చాటుగా కబుర్లు చెప్పుకుంటున్న స్టూడెంట్స్… లెక్చరర్ అరిచేసరికి అతి కష్ఠం మీద