మేడం, గోపి మంచం మీద, దూపాటిలో, కొగిలించుకొని నిద్దర పోయారు. ఎనిమిదో భాగం——————- గోపి, ఉదయం ౭ గంటలుకి, నిద్దర లేచేడు. మంచం లో, దూపాటిలో ,

‘…సర్లే!…ఏవన్నాడేంటీ వాడూ!?…’ అందది ఆసక్తిగా…‘…అంత అందగత్తా ఆవిడా?!…అన్నాడే , చేస్తూన్న పనాపేసి……ఈ బందిఖానా విడిపిస్తే చెప్తా!… అన్నాను …నా చేతుల వైపు సైగ చేస్తూ……‘…ఎందుకు వదినా ఈ

ఓసారి నిష్టూర్చి నిద్దరౌదామని ప్రయత్నించాను…పెరట్లో చూసిన రాసలీల… సినిమా రీలులా కళ్లముందాడుతూంటే ఒళ్ళు సలసలా కాగిపోయింది… వినోద్ గాడికింద నలిగితే తప్ప చల్లారననే నిర్ణయానికొచ్చేసి ,…మళ్ళీ పెరట్లోకెళ్తే!…అనుకుని

‘…ఐదు వారాలైనా దాట లేదు…ఎంత విరహం!!…’ అంది మాధురీ దీదీ…వంకర నవ్వుతో…‘…అలాగేం!…ఐదు రోజుల ఎడబాటుకే కాసేపు క్రితం వికాస్ ని నువ్వెలా అల్లుకుపోయావో గుర్తు తెచ్చుకో!…ఎన్నాళ్ళైంది వికాస్