ఆలోచన తోనే తెల్లారి పోయింది. నిద్ర లేచాకా ఇద్దరి ప్రవర్తనను పరికించి చూసింది. మావయ్య ఎప్పటిలానే నవ్వుతూ, బావ ఎప్పటిలానే చిరాకు పడుతూ కనిపించారు. రాత్రి జాతర

తెల్లారు ఝామున నాలుగు గంటలకి సెట్ చేసిపెట్టిన అలారం మోగింది. దాని నెత్తిన ఒక మొట్టుమొట్టు మొట్టి పైకి లేచాను. బ్రష్ చేసుకుని ఫ్రెష్ అయ్యి బయటకొచ్చాను.

ఇద్దరం ఫ్రెష్ అయిన తరువాత తను చీరకట్టుకోబోయింది. “ఇప్పుడే వద్దు తర్వాత కట్టుకుందువులే” అన్నాను. దిశమొలతో పడుకున్నాం పక్కపక్కనే. నేను తన గుండెలమీద తలపెట్టి ఒకచెయ్యి తన

అప్పటికి నాకు 23సంవత్సరాలు ఉంటాయి. ఆ సరికే 36 అంగుళాలను టచ్ చేస్తోంది నా జాకెట్! దాంతొ కుర్రాళ్ళ చూపులన్నీ కూడా నా మీదే ఉండేవి! ఇంతకూ

కమ్మగా వండిన పదార్థాలు నోరూరిస్తుంటే పనమ్మాయిని వారిస్తూ అహన గగన్ కు ఓ ప్లేట్ పెట్టి తనూ వడ్డించుకొంది. గగన్ తలొంచుకొని తింటూ ఉంటే నువ్వెందుకురా తప్పు

సాయంత్రం వీళ్ళిద్దరూ తిరిగి వచ్చేసరికి చారి మోహనలిద్దరూ షటిల్ ఆడుతూ ఉన్నారు. గగన్ మొహం లొ ఒకింత సంతోషం కనిపించడంతో మోహనకు మనసు తేలికపడింది. అదే సమయంలో

క్రింద అహన దేవి ఏం చెప్పిందో ఏమో కాని ఆరోజు సాయంత్రం వరకూ గగన్ మోహనకు తప్పించుకు తిరగాడు. టిఫిన్లకు తప్పితే సాయంకాలం వరకూ మోహనను పట్టించుకోనట్లు

మోహన గగన్ లిద్దరూ వెళ్ళిపోయాక ఇంట్లో చాలా సేపు మౌనం రాజ్యమేలింది.గరుదాచారి తాగుతూ దీర్ఘంగా అలోచిస్తున్నట్టు కనిపిస్తున్నాడే కాని లోలోపల కొడుకును ఇంట్లోనుండి వెళ్ళగొట్టినందుకు దిగాలు పడిపోతున్నాడు.