అయినా నా వెక్కిళ్ళు ఆగలేదు. ఆయన నా వీపు మీద చిన్నగా నిమురుతూ, �నా బంగారం కదా, సారీరా. ఎప్పుడూ అలా అనను, సరేనా!� అంటూ ఓదార్చసాగాడు.

అలా వెళ్ళడానికి ఒక కారణం ఉంది. మామూలుగా కాలేజ్ ఎగ్గొట్టేస్తే, వెంటనే నాన్నకి కాల్ వెళ్ళిపోతుంది. అదే ప్రిన్సిపాల్ దగ్గర పెర్మిషన్ తీసుకుంటే, కాల్ వెళ్ళదు. అందుకే

మధ్యాహ్నం నాన్న భోజనానికి వచ్చేవరకూ అమ్మ తన గదిలోనే ఉండిపోయింది. నాన్న భోజనం చేసి వెళ్ళాక, మధు నెమ్మదిగా లోపలకి వచ్చాడు. అతన్ని చూడగానే, అమ్మ తల