నా పేరు కమల్. వయసు 26. మాది బాగా బలిసిన ఫ్యామిలి. ఇది రెండు నెలల క్రింద జరిగిన సంఘటన.అర్జంటు గా హైదరాబాద్ వెళ్ళవలసి వచ్చింది. అర్జంటు

మా ఇంటి ఎదురుగా సురేష్, శ్వేత ఉండేవారు. ఆంటీ పేరు శ్వేతా . చాల అందంగా ఉంటుంది . సురేష్ మార్నింగ్ ఆఫీసుకి వెళ్ళితే మళ్లీ ఇంటికి

“ఓరేయ్ అల్లరి చెయ్యకుండా నోరు మూస్కోని చదువుకోండి” చిరాకుగా స్టూడెంట్స్ ని అరిచింది కవిత. చాటుగా కబుర్లు చెప్పుకుంటున్న స్టూడెంట్స్… లెక్చరర్ అరిచేసరికి అతి కష్ఠం మీద

సన్నటి తుంపర పడుతోంది. రోడ్డు పక్కనే నడుస్తూ వచ్చే పోయే వాహానల వంక చూస్తూ అందమైన అమ్మాయిలు కనపడినప్పుడు హుషారుగా ఈల వేస్తూ జల్సాగా నడుస్తున్న నాకు

నవీన్ ఒక కంపెనీ లో మేనేజర్ గ పనిచేస్తున్నాడు.అతని భార్య సంధ్య ఏంటో అందం గ ఉంటుంది.చూడ్డానికి ఆపిల్ పందుల జున్ను మూకల నాజుగ్గా తీగలాగా చూసే