… ’ ఊఁ..నా వైపు తిరగచ్చుగా’ అంటూ జయంత్ నా చెవిలో గుసగుసలాడి…నా నడుం కింద చేతులు దూర్చి తిప్పడానికి ప్రయత్నించాడు ….అతడికి తగినంత బలం లేదనుకుంటా!…దాంతో

‘…అనుకున్నాన్లే…నువ్వంత సంతోషంగా చెయ్యూపుతుంటే!’…నాతో సమానంగానే ఉన్నాడు ఓల్డ్ జాక్…మందులేమైనా వేసుకుంటున్నాడేమో!…’ అన్నాడు మధు ఎర్రబడ్డ మొహంతో…‘ …నే చూస్తూనే ఉన్నాగా! …అలాంటివేం వేసుకోలేదు జయ్ …” అంటూ

…వాళ్లిల్లు చేరగానే రోహిత్ ని ఆడించే బాధ్యత జయంత్ కి అప్పగించి ఓ అర గంటలో డిన్నర్ రెడీ చేశాను…’…పిల్లాడికి ముందు పెట్టేయ్…అలిసి పోయాడు…నిద్దరోతాడేమో! ’ అంటూ

‘…పోవే…నువ్వదే పని చెయ్యలా!…’ అని నన్ను గిల్లి…’ సరే….ఇంతలో పవర్ వచ్చింది…’ అంటూ అది కంటిన్యూ చేసింది….’… ఒక్క ఉదుటున లేచి…బ్రా హుక్ ని, జాకెట్ హుక్స్

..‘…దొరికిందా!?…’ అంటూ, తనూ వెతకడం మొదలెట్టాడు…‘…ఇదేనా!?…’ అంటూ ఒక బటన్ నొక్కాడు మదన్ సర్…‘…స్సట్..’ మంటూ చప్పుడు చేస్తూ అది స్లైడ్ అయింది…‘…ఇంత హైట్లో ఉందేంటిది?…వాళ్ళు మంచం

…మరుక్షణం నన్ను కిందికి తోసేసి…నా తొడలు విడదీస్తూ మీదికెక్కేసి…దిగబడ్డాడు …అంత కార్చేసుకున్న తర్వాతకూడా అతగాడి గెంటుకి ‘…కలుక్కు..’. మందనుకో వకూ నా రెమ్మల్లోతుల్లో!…తన చేతుల్ని నా పక్కటెముకల

‘…ఛీ…పాడు పిల్లా!…నా చేత కూడా బూతులు చెప్పిస్తున్నావ్!…’ అని కోప్పడి…ఓ క్షణం తర్వాత …‘…కె.యల్. పి.డి… అంటే ఖడీ లండ్ పే ధోకా… అంటే…లేచున్న …మొడ్డని …మోసం

నా పక్కన కూర్చుని ‘… ఎందుకు సంధ్యా అంత సిగ్గు!…’ అంటూ కాసేపు నా వీపు నిమిరి…ఉన్నట్లుండి వీపు మీదున్న జాకెట్ లేసులు విప్పేసి … చేతులు