హాయ్ ఫ్రెండ్స్(Friends) నా పేరు ఆనంద్(Anand) మాది విజయవాడ.నా వయసు ప్రస్తుతం 26 ఇప్పుడు నేను చెప్పబోయే స్టోరీ జరిగింది నేను టెన్త్ క్లాస్ చదివే టైంలో,

గిరిజ ఈయన అలా వెళ్లారు. పెద్ద బావగారు అలా వొచ్చేసారు. నాకు గుండె జారిపోయింది. ఇరవైనాలుగు గంటలపాటు దేవుడా, నేనూ మా ఆయనా పడుకునే పక్క మీద

మాధవ రావు విరాట పర్వం లో కీచకుడిలా యెంతకీ సాయంత్రం అవదేమిట్రా అనిపించిందంటే నమ్మండి.పడుకుందాం అంటే నిద్ర రాదు. ఇందుకే కాబోలు కావ్యాల్లో చంద్రున్నీ మలయానిలయాన్నీ అంతల

మాధవ రావు ఆవిడ పక్కనుంచి లేచాను.కూచుని ఆవిడ వేపు పరీక్షగా చూడడం మొదలు పెట్టాను. గిరికన్నా ఒక చాయ తక్కువేమొ ఈవిడ. చిన్న వొదిన గారిలా తెలుపు

పక్కకి చూసాను. వాళ్ళ పరిస్థితీ అలాగీ వుంది. మరికొద్దిసేపటి తర్వాత.. ఏమే బాగుందా అంది పెద్దక్క.నేనేం మాట్లాడలేదు. బుర, దించేసుకున్నాను.గ ‘ఆ/ ఉండండి కాఫీ పెడతాను అంటూ