మరునాడు ఆదివారం అని లేటుగా లేచా.అప్పటికే సిరి మార్కెట్ కి వెళ్లి వచ్చినట్లుంది. బిర్యానీ వండుతున్నట్లు వాసన తెలుస్తుంది. నేను ఫ్రెష్ అయ్యి టిఫిన్ తిని, కిచెన్

చాలా రోజుల తర్వాత తనది అలా నిటారుగా లేచినా,పక్క రూంకి వెళ్లి సిరిని వేయాలని తలంపు రాలేదు మోహన్ కి. అలా ఇద్దరు కబుర్లు చెప్పుకుంటూ కొట్టుకోవడం

కాలేజ్ రోజుల నుండీ ప్రకాష్ చేసే పనులను గమనిస్తూ ఎంజాయ్ చేయటం వలననుకుంటా, నాకు ఈ కెమెరా ఆలోచన పుట్టింది. కాకపోతే సిరి కి కూడా తెలీదు

రాత్రి 12 అయింది. “అర్ధరాత్రి 12 అయింది. పడుకోవా…………..?!” చాట్ చేస్తున్న శ్రావ్యని గౌరి గదమాయించింది. “అమ్మా పెట్టానీయ్యదు, అడుకుతిననీయదని…..ఏమయిందక్కా………..?” “ఏం పెట్టనీయ్యదే……ఎవ్వడే వాడు?!….అర్దరాత్రి దాకా……….” “ఆ…..నా