… ’ ఊఁ..నా వైపు తిరగచ్చుగా’ అంటూ జయంత్ నా చెవిలో గుసగుసలాడి…నా నడుం కింద చేతులు దూర్చి తిప్పడానికి ప్రయత్నించాడు ….అతడికి తగినంత బలం లేదనుకుంటా!…దాంతో

…వాళ్లిల్లు చేరగానే రోహిత్ ని ఆడించే బాధ్యత జయంత్ కి అప్పగించి ఓ అర గంటలో డిన్నర్ రెడీ చేశాను…’…పిల్లాడికి ముందు పెట్టేయ్…అలిసి పోయాడు…నిద్దరోతాడేమో! ’ అంటూ

‘…ఇంకా పూర్తిగా దిగబడకుండానే అంత బెంబేలెత్తిపోతూందేంటి మీ అక్క…’ అన్నాడే బావ…‘ పార్టనర్స్ మారితే మీ మగాళ్ల బలుపులు మరింత ఎక్కువౌతాయనుకుంటా!..నేనూ పడుతున్నానుగా ఆ బాధ…’ అన్నాను….‘…తీసేయనా!…’

…మరుక్షణం నన్ను కిందికి తోసేసి…నా తొడలు విడదీస్తూ మీదికెక్కేసి…దిగబడ్డాడు …అంత కార్చేసుకున్న తర్వాతకూడా అతగాడి గెంటుకి ‘…కలుక్కు..’. మందనుకో వకూ నా రెమ్మల్లోతుల్లో!…తన చేతుల్ని నా పక్కటెముకల

నా పక్కన కూర్చుని ‘… ఎందుకు సంధ్యా అంత సిగ్గు!…’ అంటూ కాసేపు నా వీపు నిమిరి…ఉన్నట్లుండి వీపు మీదున్న జాకెట్ లేసులు విప్పేసి … చేతులు

దొరసాని ,దొరయ్యా, ఒక బాబు పుట్టాడు కొన్ని రోజుల తరువాత బారసాల పెట్టారునాకూ దొరసాని ని బట్టలు లేకుండా చూడాలని కోరిక, ఒక్కసారైనా తనివి తీర దాని

‘థప్…తపక్…థప్…తపక్…’ చప్పుడ్లతో రూం అదిరిపోతూంది…ఎలాగో పెదాల్ని విడదీసుకుని…‘…ఇపుడు…. నీకు …తృప్తిగా…ఉందా…వికాస్…’ అన్నాను రొప్పుతూ… ‘…నీ సుఖమే నా తృప్తి సంధ్యా…’ అన్నాడు మా ఆయన… ‘…ఊహూఁ… అదీ