నా డిగ్రీ అయ్యేవరకూ మేము వైజాగ్ లో ఉండేవాళ్ళం. నేను ఇంటర్ సెకండ్ ఇయర్ లో ఉన్నప్పుడు అనుకుంటా, మా ఇంటి ఎదురుగా ఉన్న ఖాళీ స్థలంలో

అవకాశమే లేదనుకుంది. తల్లితండ్రులు పోయాక మరింత ఇంట్రావర్టు గా మారిపోయినట్లుంది. ప్రాణ స్నేహితులంటూ ఎవరూ లేరు. (‘మంచిదే ‘) లోలోపల అనుకుంది విజయ. స్వప్న రోజు తెల్లవారుఝామునే

విజయ నిద్ర లేచేసరికి బాగా చీకటి పడింది. తలంతా దిమ్ముగా ఉంది. గడియారం చూస్తే ఏడున్నర అయింది. లేచి బయటికి వచ్చి చూసింది. గెస్ట్ హౌస్ లో

మేడమ్ మట్లాడుతుంటే, మొదట్లో స్వప్నకు తను వింటున్నది కలో నిజమో అర్ధం కాలేదు. అంటే… అంటే… మేడం తనను ఆక్సెప్ట్ చేసినట్లేనన్న మాట. అర్ధం కాగానే ఎగిరి