కార్చుకోకుండా… వాయిస్తాడని…అయ్యో..అక్కా..వాయించడమంటే… పిర్రలు వాయించడం కాదు…. హ… హ….”, అంటూ నవ్వుతుంటే… నాకూ మావారికీ కూడా నవ్వొచ్చింది… “మరీ నన్ను బుద్ధావతరమునుకుంటున్నావా…. అదేదో నీ నోటితో చెప్పు…

“అయ్యో… తమాషాగా అన్నాను…. అమ్మో… అమ్మో… విషయం చెబితే బావకు కోపము వచ్చి నాపిర్రలు నిజముగానే చితకబాదుతాడు… “, అని మావారివంక చూసింది…“ఏదో కొత్త విషయం లాగా

హాయ్, నా పేరు చరణ్ తేజ్, మీ నుండి చాలా మంది మంచి అభిప్రాయాలు ఇస్తున్నారు దానికి ధన్యవాదాలు అలానే ఈ కథకి కూడా ఇవ్వాలని కోరుకుంటున్న

ఎని గంటలకు వచ్చేసావ్ అన్నాడు రవి,ఆవేళ రవి ఎందుకో కొత్తగా కనిపించసాగడు కమలకి. రెండు గంటలకి , నాకూడ తల నోపిగవుంటే హెడ్ కి చేపి వచ్చేసి

మాది ఓ చిన్న‌ప‌ట్ట‌ణం. చుట్టు ప‌క్క‌ల దాదాపు 10 గ్రామాల‌కు చెప్పుకోద‌గ్గ ఊరు అంటే మాది. ప్ర‌తి ఆదివారం మా ఊరిలో సంత జ‌రుగుతుంది. నేను సొంతంగా