ఇంక ఆగడం నా వల్ల కాదు. ఆవిడనీ ‘వెళ్ళకిలాపడు కోబెట్టి ఆవిడ తొడల మధ్యలోకి చేరి పోమాను.నువ్వే దారి చూసుకో అన్నట్టు నాదానీతో ఆచీఠీక మీదరాస్తూ. ఏమీ

అమ్మా అంటున్ననా నోటినీ బావగారి నోరు మూసేసింది. వేడిగా నా మానం లోకి దూరి పోయిన బావగారి పండుకొన్నిక్షణాలు ఆగింది. పూర్తిగా నా మీద ఆనుకు పోయినావొంటినీ

గిరిజ. నా దగ్గరి కొచ్చి కూచున్నారు బావ గారు. భుజం చుట్టూ చెబ్యు వేసిమేమే, భమపడుతున్నావా అంటూ అడిగారు. నేను మాటాడ లీదు. పెళ్ళై కాపురం చేస్తున్న

గిరిజ పెద్దక్కకి ఫోన్‌ చేసి వెడామడా తీడదా మనుకున్నాను. తీరా ఫోన్‌ చేసాకామేం మాచాడాలో తెఠీఠేదు. చీవరికి యేమిటే ఇలా చేసావు అన్నాను. అది చిన్నగా నవ్వి

గిరిజ నీకొక బ్రంవోండమెన ౧6౫౩ అంటూ వొచ్చారు మా ఆమన.ఆమన గారీ ముఖం వెఠీ గి పోతోంది ‘వెబ్యు వాట్ల బల్స్‌ లాగా.మయేమిటండీ అన్నాను నేను. మెల్టుండి

ఏమిటలా చంది పిల్లాడిలా .. రొమ్ములు పిసుకు… మరిదిగారీ చెయ్యు నా ఎడమ రొమ్ము మీద పడింది. మొట్ట మొదటి సారిగాదాని మీద ఒక పరాయి మొగవాడి

అలక్ష్మీ దేపి. ఇవాళ నా జీపితం నేను వూపాంచనీ పిధం గా మలుపుతీరి గింది. ఆగదిలో వాడు , బాపినీడుట వాడి పేరు. వాడు చెప్పేది పింటూంబే