ఉపోద్ఘాతం: సీతారాం కి ఒక కొడుకు ఉన్నాడు. అతని పేరు రవి. ఇరవై ఐదు సంవత్సరాలు. డిగ్రీ పూర్తి చేసి బలాదూర్ గా తిరుగుతున్నాడు. కోట్ల ఆస్తికి

ఆ హోటల్ వెనక ఉన్న ప్రహారీగోడ దాటితే, ఒక మావిడితోట ఉంది. ఆ తోట మొదట్లో వెయిట్ చేస్తున్నాడు రాజేష్. అతను వచ్చిన పదినిమిషాల తరువాత వచ్చింది

రెండూ చేతులతో తనతొడలు వేరు చేస్తూ కాళ్ళ మధ్య చేరిపోయి ఉమని నిలువునా ఆక్రమించుకున్నాను. చేతులు చాపుతూ నన్ను తనకేసి అదిమేసుకుంది. సళ్ళు నా ఎదకి వొత్తుకుని

మా ఈ ఒకరినొకరి పిసుకులాట,ముద్దులాటల్లో తన చీర పూర్తిగా ఊడి, నడుము నుంచి జారి… తన పిర్రలని పట్టుకున్న నాచేతుల మీదుగా జీరాడుతున్నది. అలా చీర తొలగగానే,వైట్

మంచం మీద వ్యవహారం చూడగానే ఆమె కు రెప్పాడలేదు. అదే సమయంలో ఆమె రాకను గమనించిన యిద్దరూ మహా ఆశ్చర్యాన్ని నటిస్తూ అట్టే చూస్తూ ఉండిపోయారు. సుమన

మర్నాడు ఉదయం ఎనిమిదింటికి ట్రైన్ దిగారు వాళ్ళు. ముందుగానే బుక్ చేసుకున్న హోటల్ కి వెళ్ళి, రూమ్స్ లోకి చెక్ ఇన్ అయ్యి, రిఫ్రెష్ అయ్యారు. తరువాత

తనివితీరటంలేదు…పెదవులతో యుద్ధం చేస్తున్నట్టే వుంది.ఇంకోవైపుకోరిక తీవ్రతపెరిగిపోతోంది.బొడ్డు చుట్టూతాచేతివేళ్ళతో నిమురుతూ చీర కుచ్చిళ్ళ కిందగాదూర్చటానికి ప్రయత్నం చేయసాగాను. లంగా బొందుగట్టిగా ముడివేసి వుండటం వల్ల వేళ్ళుదూర్చటం కుదరటం లేదు.

“లేదు ఇంకా రాలేదు. ఇవ్వాళ ఎందుకో లేటైనట్టుంది! నువ్వెళ్ళి బట్టలు మార్చుకో” అంటూ కౌగిలి విడిపించుకుని అతని చేతిలో నుంచి లంచ్ బాక్స్ తీసుకుని, అది బరువుగా

“ఇవి చూడు ఎలా బరువెక్కిపోయాయో!?” అంది లలిత తన సళ్ళని చూపిస్తూ. సరిత అటూఇటూ చూసి, ఆమె సళ్ళపై చేతులు వేసి కసిగా నొక్కింది. “స్..” అంది