ఉదయ్ ని తల్చుకుంటే ప్రియ కి గిల్టీ గా అనిపించింది. తమ ఇద్దరి మధ్య విషయాన్ని వేరే గా అర్థం చేసుకొనేందుకు తావిచ్చేలా తానేమైనా అన్నదా? ఒక

ఎదురుగా నిలబడి ఉంది ఒక పాతికేళ్ళ యువతి. ఆప్యాయంగా అతని భుజాన్ని నిమురుతూ “ఏమయ్యింది సోదరా?” అని అడిగింది. ఆమె తనకి సహాయం చేయగలదని ఆశ పుట్టింది

ఆ మనిషి జనార్ధన్ భార్య శ్యామల……. ట్రాలీకి ఒక పక్క టైరు దగ్గర నిలబడి రెండు తలుపుల మధ్య ఖాళీలోంచి జనార్ధన్ చూస్తున్నట్లే మరొక వైపు నిలబడి

అరచేతులపై తన మీద లేస్తూ లాగి లాగి తోయటం ప్రారంబించాను. సళ్ళు కదిలిపోతున్నాయి. కసితీరా కుమ్ముతూ దెంగుడు వేగం పెంచాను. కాళ్ళు లేపి నా నడుముకి పెనవేసి

సుబ్రమణ్యం లేచి నిలబడి “మంచమ్మీదకి వెళ్దాంరా” అని పిలిచాడు భార్యని, తను మంచం దగ్గరికి దారి తీస్తూ. “వద్దండీ నిలబడే చేసుకుందాం” అంది తను కూడా మంచం

మరో పది నిముషాల్లో మల్ళీ ఖండాలా వెళ్ళే ఎక్స్ ప్రెస్ వే మీద ఎక్కారు. ఉదయ్ ముఖం ప్రపంచాన్ని జయించిన వాడిలా వెలిగి పోతోంది. ప్రియ కూడా

ఉదయిస్తున్న సూర్యుడిని ఉక్రోషంగా చూసాడు రవి. “రవికి శత్రువు రవే అన్నమాట.” అని నవ్వుతూ పైకి లేచింది ఉష. “ఎక్కడికీ?” అన్నాడు రవి. “వాగు దగ్గరకి.” అంటూ

ఆమె తన అన్నయ్య పెళ్లాం ఉమ…. తన వదిన ఎవడితోనో రంకు సాగించడం చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు జనార్ధన్. తను ఎంతో గౌరవంగా చూసే వదిన ఇంతగా బరితెగించి

ఆ మరుసటి రోజు తన భర్త ఊరునుంచి తిరిగి వచ్చేసాడు. మాకు కలిసేందుకు అవకాశం ఒక నెలరోజుల పైగా పట్టింది. ఈ నెల రోజుల మధ్యలో అవకాశం

“ఇంకొంచం గట్టిగా కొట్టండీ…అబ్బా…అలాగే ..ష్ స్స్ స్స్..ఇంకా…ఇంకా…ఓహ్హ్” అంటూ తనూ ఎదురుకొడుతూ అరవసాగింది శ్రావణి. “ఇంకా గట్టిగానా?” ఆయాసంలో కూడా నవ్వుతూ అడిగాడు సుబ్రమణ్యం. “అవును..ఇంకా….మీ మొడ్డతో