కవిత తలుపు తెరవగానే, ప్రమీల లోపలకి వచ్చి, అక్కడ ఉన్న రవి, రవళిలను చూసి, “మ్..వీళ్ళకు కూడా అయిపోయిందా!?” అంది. “దిగ్విజయంగా..” చెప్పింది కవిత నవ్వుతూ. “ఇక

నా ఫ్రెండ్ పేరు రాజా. వాడి కో చెల్లెలు. వాళ్ళది సొంత ఊరు గుడివాడ. కాని ఇద్దరూ హైదరాబాద్ లో ఒక ఇల్లు తీసుకొని చదువుకుంటున్నారు. రాజా

ఓ 40 ఏళ్ళ శివయ్య, కామాంధుడు, govt ఉద్యోగం కాబట్టి బాగా బలిసిన వాడు. భార్య మీద విరక్తి పుట్టి వేరే ఆడవాళ్ళ మీద మోజు పెంచుకున్నాడు.

ఈ రోజు మా ఆయన ఊరెళ్ళి న రెండో రోజు. ఈ రోజు వస్తారు. నేను స్నానం చేసి, బట్టలు కట్టుకోడానికి అద్దం ముందు నిలబడ్డాను. అద్దం

ల్ప పాస్ ఎలా అయన్ది పద్దెనిమిదేళ్ళ పడుచు పిల్ల శిల్ప. చాలా అందంగా వుంటుంది. నేను ఎన్నోసార్లు చెప్పాను ఆమె కి బాగా చదవమని. నేను చెప్పిన

సాయంత్రం బజార్ నుంచి వచ్చేసరికి సుజాత గుమ్మం దగ్గర కుర్చోని వుంది.. నన్ను చూసి సర్కాస్టిక్ గ నవ్వింది.. దీని కి పొగరూ బాగ ఎక్కువే అని

నా పేరు కావ్య తూ.గో. జిల్లా లో మాదో చిన్న ఊరు కాకినాడ రాజమండ్రి లకి కొంచెం దూరం ఐనా బాగానే అభివృద్ది అయింది. బాగా కొబ్బరి

పద్మ భర్త ఇంట్లో లేని మొదటి రోజు: ప్రొద్దున్నెలేచి స్నానం చేసి చక్కగా చీర కట్టుకొని, పూజలు చేసి, టిఫిన్ తయారు చేస్కొని కూర్చుంది. అప్పుడే రామచిలుక

నా పేరు సంగీతా…..మా వారి పేరు సంతోష్…. మాకు పెల్లి అయ్యి 9 సంవత్సారలు అయింది…. మా దాంపత్య జీవితం చాల అన్యొణ్యంగా ఉంది. శ్రుంగారం లో