సరిగ్గా అదే సమయానికి వైజాగ్ లో…. ఫంక్షన్ హాల్ ముందు ఆటో దిగాడు శివ. లోపలకి వెళ్ళి తెలిసిన వాళ్ళు కనిపిస్తే, పలకరించి, పోయి ఒక చైర్

అందం గా వుండే మృదులని ఒక 5 ఏళ్ల క్రితమే మోహించి కామించి బలవంతం గా లేవ తీసుకు వచ్చాడు పోలీస్ అయిన కోటేశ్వర రావ్. మృదుల

వాడి జుట్టుని అరచేత్తో కరచి పట్టుకుని కసిగా నా పూ దిమ్మకేసి వాడి తలని వత్తుతూ “నాకరా నా రంకు మగడా, అరగంటనుండీ ఆపకుండా దాని పువ్వుని

నవీన్ ఆశ్చర్య పోయాడు. అదేంటి, ఒక గంట కూడా కాలేదు అప్పుడే వచ్చేసిందా అనుకున్నాడు. రెండు నిమిషాల్లో అతను సుధ ను బైక్ ఎక్కించుకుని బయలుదేరాడు. దారిలో

“ఏంటయ్యా సుందరం ఎలా ఉంది నీ కొత్త గది”, సీటు పక్కకొచ్చి సిగిరెట్ పీలుస్తూ అడిగాడు ఆ ఆఫీస్ లోని సీనియర్ క్లర్క్ హరనాధ రావు. “బాగానే

అలాగే నలుపుతూ, ఆమె మదన ద్వారాన్ని వేళ్ళతో తెరిచాడు. “హా…హా..” అంటూ చిన్నగా మూలుగుతుంది ఆమె. తెరచిన ద్వారం లోకి అతని వేళ్ళు ప్రవేశించాయి. చిన్నగా కెలుకుతూ,

“ఓరేయ్ అల్లరి చెయ్యకుండా నోరు మూస్కోని చదువుకోండి” చిరాకుగా స్టూడెంట్స్ ని అరిచింది కవిత. చాటుగా కబుర్లు చెప్పుకుంటున్న స్టూడెంట్స్… లెక్చరర్ అరిచేసరికి అతి కష్ఠం మీద

కొంత సమయం ఆలోచిస్తూ గడిపిన మృదుల ‘అలాగా…అయితే నేను ఎంత అందం గా వున్నానో మా ఆయనకీ చెబుదువు గానీ లోపలికి రా…’ అంటూ పైకి లేచి

కాలేజికి నాలుగు రోజు లీవులు రావడముతో ఏమి చేయాలో తోచలేదు.రెండు రోజులు తిరిగాము.అప్పుడు నా రూం మేట్‌ గోపి “ఒరే మరీ బోరుగా వుందిరా లాంబ థియేటరుకు