మర్నాడు ఉదయం ఎనిమిదింటికి ట్రైన్ దిగారు వాళ్ళు. ముందుగానే బుక్ చేసుకున్న హోటల్ కి వెళ్ళి, రూమ్స్ లోకి చెక్ ఇన్ అయ్యి, రిఫ్రెష్ అయ్యారు. తరువాత

తనివితీరటంలేదు…పెదవులతో యుద్ధం చేస్తున్నట్టే వుంది.ఇంకోవైపుకోరిక తీవ్రతపెరిగిపోతోంది.బొడ్డు చుట్టూతాచేతివేళ్ళతో నిమురుతూ చీర కుచ్చిళ్ళ కిందగాదూర్చటానికి ప్రయత్నం చేయసాగాను. లంగా బొందుగట్టిగా ముడివేసి వుండటం వల్ల వేళ్ళుదూర్చటం కుదరటం లేదు.

“లేదు ఇంకా రాలేదు. ఇవ్వాళ ఎందుకో లేటైనట్టుంది! నువ్వెళ్ళి బట్టలు మార్చుకో” అంటూ కౌగిలి విడిపించుకుని అతని చేతిలో నుంచి లంచ్ బాక్స్ తీసుకుని, అది బరువుగా

“ఇవి చూడు ఎలా బరువెక్కిపోయాయో!?” అంది లలిత తన సళ్ళని చూపిస్తూ. సరిత అటూఇటూ చూసి, ఆమె సళ్ళపై చేతులు వేసి కసిగా నొక్కింది. “స్..” అంది

కిలకిలా నవ్వుతూ మంచంవైపు నడిపించింది నన్ను. నడుస్తుంటే మా బట్టలు కాళ్ళక్రింద తగులుతున్నాయ్. మంచం దగ్గరికి చేరడంతోతే నా చెయ్యి వదిలేసింది. బహుశా సిగ్గు ముంచుకొచ్చి ఉండొచ్చు

ఒకరిశ్వాసమరొకరికి తెలుస్తోంది… ఎంత కోరికగో వున్నామో. పెనబాముల్లా పెనవేసుకు పోతున్నాం. పైటతీస్తూ, మెడ పక్క జాకెట్ అంచు మీదగా నాలుకతో నాకుతూ రొమ్ము కండ మీదగా కిందకిజార్చాను.

బయట తలుపు గెడ పెట్టిన చప్పుడు వినిపించి మూడు నిమిషాలైనా ఇంతవరకూ మనిషి పత్తా లేదేమిటనుకుని గదిలో నుంచి ఇవతలకొచ్చాడు సుందరం. బాత్ రూం లోంచి నీళ్ళ

దాదాపు వారం క్రితం శివ ఇంట్లో జరిగిన భాగోతంలో మొగుళ్ళకు పెళ్ళాల మీద అనుమానం వచ్చినట్టుగానే, పెళ్ళాలకు కూడా మొగుళ్ళమీద అనుమానం వచ్చింది. ఆ రోజు సాయంత్రం