అలా ఎంత సేపు పడుకుంది పోయిందో, ప్రియ కే తెలీలేదు. ఒక రెండు మూడు గంటలు అయి వుండచ్చు. నిద్ర లో రాపిడ్ గా ఏవేవో కలలు.

ద్వారం దగ్గర నిలబడి ఆశ్చర్యంతో బిగుసుకుపోయి చూస్తున్న మనిషి ప్రసాదు భార్య ఉమ…… జనార్ధన్ తో మరోసారి దెంగించుకుని బాత్రూంకి వెళ్దామని బయటకి వచ్చింది. నీళ్లగదిలోంచి బయటికి

ఆ తర్వాత నెల తిరక్కుండానే మూడు పార్టీలూ ఒకటైపోయాయి. మూడు జంటలూ కలిసి అమరసుఖాలనుభవించారు. అవకాశం దొరికినప్పుడల్లా మీటింగులు ఏర్పాటు చేసుకుంటూనే ఉన్నారు. ఒక శెలవు రోజు

తర్వాతా అయిదు నిముషాల పాటు ప్రియ పువ్వు ని ఉదయ్ వెనక నించి, ప్రియ నోటిని గూట్లే ముందు నించి వాయించారు. గూట్లే కి మంచి ఆపుకునే

“ఇలా..!!” అంటూ ఆమె రెండు చంకల్లోంచి చేతులు ముందుకి తెచ్చి సళ్లు అందుకున్నాడు ప్రసాదు. వాటిని కసిగా పిసుకుతూ తన నడుము ముందుకి వంచి ఆమె పిర్రలకి

లోపలికెళ్లగానే “నా పిర్రలంటే నీకంత ఇష్టమా?” అడిగింది శ్రావణి. “చా..లా..?” అంటూ దగ్గరకెళ్లి వాటేసుకుని తన రెండు చేతులూ ఆమె వెనక్కి పోనిచ్చి ఆమె పిర్రలని పిసకసాగాడు

“నో ప్రాబ్లం.. సరేనా…” అక్కడే ఉండనిచ్చినందుకు గూట్లే ముఖం లాటరీ తగిలిన వాడి లా వెలిగింది. దిండు పక్కకి పడి పోవటం తో, మొదటి సారి గా

అప్పుడు అతనికి జనార్ధన్ భార్య శ్యామల గుర్తుకొచ్చింది. దీనికంటే శ్యామల ఎంతో అందంగా ఉంటుంది…దాన్ని వదిలి ఇద్దరు పిల్లల తల్లి దీన్ని తగులుకున్నాడేంటి వీడు…ఈ విషయం శ్యామలకి

ముగ్గురూ తలొక రెండు పెగ్గులు తాగారు. రాధ కూడా తనకి తెలీకుండానే ముప్పావు బీర్ బాటిల్ని ఖాళీ చేసింది. మందు ప్రభావం అందరిలోనూ పని చెయ్యసాగింది. సుబ్రమణ్యం

సగం మత్తు లో ప్రియ కి తనని వాళ్ళిద్దరూ బెడ్ మీద పడుకోబెట్టటం తెలుస్తూనే వుంది. అది తన రూం కాదు. ఉదయ్ రూం అయి వుంటుంది.